كسى روبرو شده با وجود اين پينكى ( نيم خواب ) مىزند ! و از بنده‌اى كه مخارج يك روز خود را دارد و با اين حال بفكر مخارج فردايش مىباشد ( و فكر نميكند كه مخارج فردايش را هم ميرسانم ) و از بنده‌اى كه يقين ندارد كه من از او راضى و خوشنودم يا در خشم و غضب با اين حال لب بخنده ميگشايد ! ! ! يا أحمد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم : در بهشت قصريست از لؤلؤ و درّ ، و آن جايگاه خواص ( از بندگان من ) است ، و در هر روز هفتاد مرتبه بايشان نظر ميكنم و با ايشان سخن ميگويم ، و قصرهاى ايشان را هفتاد برابر مينمايم در هر يك مرتبه كه بايشان نظر نمودم ، و اهل بهشت بنعمتهاى بهشتى لذت مىبرند ، و ليكن ايشان بذكر و كلام و حديث و سخن گفتن با من لذت مىبرند ، گفت : خدايا علامت اين طايفه چيست ؟ فرمود : آنست كه زبان خودشان را از كلام بيهوده و باطل ( و غيبت و سخن چينى و تهمت و فحش و دروغ ) و شكمهاى خود را از ( حرام و ) زيادى غذا نگاه ميدارند . يا أحمد صلّى اللَّه عليه و آله : دوستى با من دوستى با فقرا و معاشرت و همنشينى با ايشانست ، گفت : فقرا چه كسانى هستند ؟ فرمود : آن كسانى هستند كه بكمى ( از دنيا قانع و ) راضى شده‌اند ، و بر گرسنگى صبر مينمايند ، و شكر ميكنند بر آنچه كه بايشان ميرسد ، و از گرسنگى و تشنگى خود به كسى شكايت نميكنند ، و دروغ نميگويند ، و بر من غضب نميكنند ( كه ايشان را فقير نموده‌ام ) و مغموم و مهموم نميشوند به آنچه كه از ( دنياى ) ايشان فوت شده ، و خورسند نمىگردند به آنچه كه بدستشان ميرسد .